اختلال نعوظ در بیماری ها

بیماری های جسمی اگرطولانی مدت ادامه داشته باشند و مزمن شوند می توانند توان جسمی مردان را کاهش دهند . با کاهش توان جسمی مردان ، عملکرد جنسی  و نعوظ افت پیدا می کند .  بنابراین نعوظ در بیماری های قلبی، دیابت و سایر بیماری های مزمن دچار مشکل می شود. اختلال نعوظ در مردان با افزایش سن شیوع بیشتری پیدا می کند و در سنین بالا بیشتر مردان چنین تجربه ای را دارند.

با توجه به اینکه بیشترین مراجعین به کلینیک ما افراد میانسال هستند و در افراد میانسال بیماری های مزمن شیوع بیشتری دارد . می توان به این نتیجه رسید که بین بیماری های مزمن و اختلال نعوظ ارتباطی وجود دارد.

شیوع اختلال نعوظ علاوه برافزایش سن با بیماری های مزمن نیز رابطه دارد . اختلال نعوظ در بیماری های مزمن مانند دیابت و بیماری های قلبی و عروقی و فشار خون از مواردی است که مردانی را که در دهه 4 تا 6 زندگی هستند برای درمان ناتوانی جنسی ناشی از بیماری ها به کلینیک تخصصی اختلال نعوظ می کشاند .

در بیماری های مزمن عموما اختلال نعوظ به تدریج شروع شده و مشکلات جسمی باعث ناتوانی جنسی در مرد می شود . در این بیماران باید از روش های اختصاصی درمان اختلال نعوظ ناشی از بیماری ها استفاده کرد . 

در مردانی که مشکل نعوظ ناشی از دیابت دارند و یا ناتوانی جنسی به علت مشکل قلبی دارند ، با توجه به مزمن بودن بیماری، اغلب بیماران دچار ناتوانی جنسی روانی نیز می شوند و اعتماد به نفس جنسی شان کاهش پیدا می کند. بنابراین توجه به روان بیمار و روابط بین زوجی در درمان ناتوانی جنسی در بیماری های مزمن ضروری است.

در اختلال نعوظ ناشی از داروها  و ناتوانی جنسی در بیماری های مزمن باید توجه داشت که قرص های شیمیایی نعوظ می توانند عوارض جدی تری را ایجاد کنند. لذا تجویز داروهای درمان اختلال نعوظ در ناتوانی جنسی ناشی از بیماری ها باید با احتیاط کامل صورت بگیرد . 

چرا بیماری های مزمن باعث اختلال نعوظ می شوند 

اختلال نعوظ اغلب زمانی بوجود می آید که خونرسانی به آلت دچار مشکل شود و جریان خون در آلت نتواند به راست شدن آلت کمک کند . گاهی خونرسانی به آلت به خوبی انجام می شود ولی توان آلت برای حبس کردن خون در آلت  برای تداوم نعوظ کافی نیست .از آنجا که پدیده نعوظ ناشی از فرایند های پیچیده عصبی ، عروقی و هورمونی است بیماری های مزمن به روش های مختلف این فرایندها را تحت تاثیر قرار می دهند و منحر به اختلال نعوظ یا ناتوانی جنسی می شوند. 

بیماری هایی که اختلال نعوظ ایجاد می کنند. 

سه بیماری مزمن اصلی که با کاهش توان جنسی و اختلال نعوظ همراه هستند عبارتند از دیابت ،بیماری های قلبی و عروقی و فشار خون . ابن بیماری های با مکانیزم های مختلف موجب تخریب سطح رگ های آلت شده و خونرسانی به آلت را کم می کنند. در زیر لیستی از بیماری ها که همراه با اختلال نعوظ هستند معرفی می گردند. 

1- تصلب شرایین

مهمترین پدیده فیزیولوژیک برای راست شدن آلت ، افزایش جریان خون در موقع نعوظ است . در بیمارانی که تصلب شرایین دارند سفتی رگها و تنگ شدن عروق آلت مانع از نعوظ می شود 

2- دیابت

در دیابت آندوتلیوم عروق آسیب دیده و خونرسانی به آلت تضعیف شده و نعوظ به خوبی شکل نمی گیرد. روش های ترمیم بافت آسیب دیده آلت در درمان نعوظ بیماران دیابتی بسیار موثرند.

3- فشارخون 

فشار خون نیز در دراز مدت به آندوتلیوم عروق آسیب می زند و موجب اختلال نعوظ می شود.

4-بیماری های عصبی 

در بعضی از بیماری های عصبی ، اختلال در عملکرد اعصاب محیطی آلت تناسلی منجر به ناتوانی جنسی می شود. 

5-بیماری های کلیوی

در بیماریهای کلیوی ، تنظیم هورمون های جنسی به هم می خورد و منجر به اختلال جنسی و ناتوانی نعوظ می شود . 

6-بیماری های روانی

در بیماری های روانی مانند اختلال افسردگی و اختلال اضطراب ، با کاهش سطح هورمون های جنسی روبرو هستیم . اغلب بیماران که دچار افسردگی مزمن هستند علاوه بر بی میلی جنسی ، ناتوانی جنسی نیز دارند. در این بیماریها کلینیک های چند تخصصی که علاوه بر متخصص اعصاب و روان ،ارولوژیست که دکتر متخصص اختلال آلت تناسلی مردان است بسیار مفید خواهد بود . 

7- سرطان ها

اختلال نعوظ در بیمارانی که به سرطان مبتلا هستند شایع است. اختلال نعوظ  در این بیماران به دو دلیل است :

1- ناتوانی جنسی ناشی از کاهش توان بدنی بیماران 

2- اختلال نعوظ به علت عوارض داروهای ضد سرطان 

 

درمان اختلال نعوظ ناشی از بیماری های مزمن 

در این بیماران اصل درمان اختلال نعوظ بر درمان بیماریی که موجب اختلال نعوظ شده است باید بنا شود.مثلا درمان ناتوانی جنسی در بیماران قلبی باید با تمرکز بر درمان بیماری قلب صورت گیرد. و در کنار آن از روش های  مختلف درمان ناتوانی جنسی استفاده کرد . 4 روش عمده ای که در این بیماران مفید است عبارتند از: 

1- تغییر سبک زندگی 

در بیمارانی که درگیر یک بیماری مزمن هستند تغییر در سبک زندگی و پرهیز از رفتارهای ناسالم یک ضرورت است. در این بیماران سه عنصر اصلی زندگی سلامت باید همیشه در اولویت باشد. این سه عنصر عبارتند از :

1- خواب کافی و با کیفیت 

2- تغذیه متنوع و سالم

3- تحرک جسمی و فعالیت فیزیکی

وجود این سه پایه اساسی زندگی سالم می تواند کمک کند که جریان خون در ناحیه لگن و تناسلی بخوبی برقرار شود و امکان درمان اختلال نعوظ  در این بیماران فراهم شود.

2- درمان های غیر تهاجمی 

اغلب بیماران که بیماری های مزمن دارند و برای درمان اختلال نعوظ مراجعه می کنند دچار ضعف جسمی هستند ، در این بیماران باید حتی الامکان از انجام روش های تهاجمی درمان اختلال نعوظ پرهیز کرد. در این بیماران بهتر است از روش های غیر تهاجمی مانند شاک ویو تراپی و پی آر پی  استفاده شود.

3- درمان دارویی 

در بیماریهای مزمن عموما اختلال نعوظ دارویی را باید در نظر گرفت و لیست داروهایی که اختلال نعوظ ایجاد می کنند را دردسترس بیمار قرار داد .

درمان دارویی در اختلال نعوظ ناشی از بیماری های مزمن نیازمند ملاحظاتی است . استفاده از داروهای نعوظ در این افراد باید با رعایت تداخل های دارویی تجویز شود. به عنوان مثال در بیمار قلبی که نیترات ( مانند قرص نیتروکانتین ) مصرف می کند به هیج عنوان داروی های چهارگانه نعوظ نباید تجویز بشود  زیرا خطر مرگ وجود دارد. 

در بیماران کلیوی، با توجه به اینکه کلیه قادر به دفع دارو نیست باید تمام درمان های دارویی اختلال نعوظ با تصحیح دوز انجام شود.